Δουλειά για όλους. Δουλειά με δικαιώματα

afissa

ΟΤΙ ΚΕΡΔΗΘΗΚΕ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΣΩΠΑΙΝΟΥΝ ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΠΑΛΕΥΟΥΝ

Αγωνιζόμαστε για:

  • Να μονιμοποιηθούν άμεσα οι εργαζόμενοι στο Δήμο μας που εργάζονται με ελαστικές σχέσεις εργασίας.
  • Άμεσα μέτρα προστασίας των ανέργων και των οικογενειών τους.
  • Το επίδομα ανεργίας να παρέχεται σε όλους τους άνεργους χωρίς όρους, προϋποθέσεις και περιορισμούς της ισχύουσας σήμερα νομοθεσίας που έχουν σαν αποτέλεσμα το μεγαλύτερο μέρος των ανέργων να στερείται επιδόματος. Το ύψος του μηνιαίου επιδόματος της ανεργίας να καθορίζεται σε ποσοστό 80% του βασικού μισθού. Θεωρούμε ότι ως πρώτο βήμα ο κατώτερος μισθός πρέπει να επανέλθει στα 751 ευρώ ως βάση για παραπέρα αύξηση, παράλληλα με την κατάργηση όλων των νόμων που ακύρωσαν τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Με βάση τα παραπάνω το επίδομα ανεργίας πρέπει να ανέρχεται στα 600 ευρώ.
  • Επίδομα ανεργίας να δικαιούται και αυτός που αναζητεί εργασία μέσω ΟΑΕΔ και δεν βρίσκει ανάλογη με τα προσόντα του και δεν ασκεί άλλη επαγγελματική δραστηριότητα.
  • Το διάστημα της ανεργίας να αναγνωρίζεται, χωρίς καμία επιβάρυνση των ανέργων, σαν συντάξιμος χρόνος.
  • Kαθ’ όλη την διάρκεια της ανεργίας οι άνεργοι και τα προστατευόμενα μέλη της οικογένειάς τους να δικαιούνται πλήρους και δωρεάν ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης.
  • Κατά το διάστημα της ανεργίας οι άνεργοι να καταβάλλουν κατά 30% μειωμένα τα τιμολόγια του ηλεκτρικού ρεύματος και των σταθερών τηλεφώνων.
  • Να απαγορεύεται η διακοπή παροχής ύδρευσης, ηλεκτρικού ρεύματος και σταθερού τηλεφώνου για το διάστημα της ανεργίας.
  • Οι φοιτητές και σπουδαστές που οι γονείς τους είναι άνεργοι να δικαιούνται πλήρη κάλυψη των σπουδών τους, επίδομα στέγασης και δωρεάν σίτισης, εφόσον δεν τους παρέχεται δωρεάν στέγαση και σίτιση σε φοιτητική εστία.
  • Κανένας πλειστηριασμός στο βιός της λαϊκής οικογένειας.
  • Καθ’ όλο το διάστημα που διαρκεί η ανεργία να επέρχεται αναστολή κάθε είδους υποχρέωσης που έχει αναλάβει από δάνειο ο άνεργος ως δανειολήπτης από οποιαδήποτε δανειακή σύμβαση. Επί πλέον να απαγορεύεται ο ανατοκισμός και η κεφαλαιοποίηση των συμβατικών τόκων που θα γεννηθούν κατά το πιο πάνω διάστημα της αναστολής.
  • Κατά το διάστημα της ανεργίας οι άνεργοι να δικαιούνται επιδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό του ενοικίου που καταβάλλουν για τη κύρια κατοικία αυτών και της οικογένειάς τους στο 100% του ύψους του ενοικίου.
  • Επίδομα ανεργίας να δικαιούνται και όσοι αυτοαπασχολούμενοι λόγω οικονομικής δυσπραγίας, αναγκάστηκαν να σταματήσουν την επαγγελματική τους δραστηριότητα – από τη στιγμή της δήλωσης της διακοπής αυτής, στην αρμόδια εφορία τους – και για όσο διαρκεί η ανεργία. Το επίδομα αυτό ανέρχεται στο 80% του βασικού μισθού.
  • Κανένα σπίτι χωρίς φως, νερό , τηλέφωνο.
  • Δωρεάν μετακίνηση των ανέργων με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς
  • Άμεσα προσλήψεις μόνιμου προσωπικού με πλήρη δικαιώματα , για την κάλυψη τεράστιων κενών στις υπηρεσίες του Δήμου, στα σχολεία, στα νοσοκομεία της πόλης μας
  • Αύξηση των κρατικών δαπανών από τον προϋπολογισμό για την κοινωνική πολιτική , για την ενίσχυση της λαϊκής οικογένειας, για την λειτουργία των δημοτικών υπηρεσιών σε απορρίμματα, πράσινο, αθλητικές υποδομές, πολιτισμό κλπ
  • Διεκδικούμε έργα που έχει ανάγκη ο λαός: αντιπλημμυρικά, αντισεισμικά, έργα υποδομών, ύδρευσης, αποχέτευσης, μαζικών μεταφορών . Έργα αναβάθμισης της ποιότητας ζωής με αθλητικές εγκαταστάσεις , ανάπλαση του παραλιακού μετώπου, πάρκα, πλατείες, παιδικές χαρές.
  • Να χτιστούν κρατικοί παιδικοί σταθμοί , σχολεία και νηπιαγωγεία

ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΜΗΝ ΛΕΙΨΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΩΡΑΙΟ ΑΓΩΝΑ ΠΟΥ ΔΙΝΟΥΜΕ

ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΜΑΣ, ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ

15 ΙΟΥΝΗ 7.00 ΞΕΚΙΝΑΜΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΚΑΤΟΙΚΙΕΣ ΤΑΡΑΜΠΟΥΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΤΗΣ ΠΑΝΑΧΑΪΚΗΣ, ΠΟΡΕΥΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΠΛΑΤΕΙΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

Advertisements

Έξω η Ελλάδα από το Νέο Ιμπεριαλιστικό Έγκλημα!

Έξω η Ελλάδα από το Νέο Ιμπεριαλιστικό Έγκλημα!

Οι πρόσφατοι βομβαρδισμοί των ΗΠΑ, της Μεγάλης Βρετανίας και της Γαλλίας στην Συρία, με τη στήριξη και την ανοχή των άλλων κρατών του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, δεν έχει στόχο την προστασία των λαών της περιοχής. Ο πραγματικός λόγος της επίθεσης είναι ο ανηλεής και χωρίς τέλος ανταγωνισμός για τον έλεγχο ενεργειακών κόμβων, των αγορών και των δρόμων μεταφοράς.

Μπροστά στις επικίνδυνες εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή μας, καταγγέλουμε τον εφησυχασμό που προωθεί η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ και την πλήρη υποστήριξη στις ΝΑΤΟικές επιδρομές με ορμητήριο και τις βάσεις στη χώρα μας.

Ο λαός μας δεν μπορεί να ξεχάσει το ρόλο του ΝΑΤΟ και των Αμερικάνων στο γκριζάρισμα του Αιγαίου, στην διχοτόμηση της Κύπρου, στο μακελειό των Βαλκανίων, την  συνδρομή της Βάσης της Σούδας στο συνεχιζόμενο μακελειό στην  Συρία και την ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου. ΝΑΤΟ- ΗΠΑ – ΕΕ  παίζουν τον ρόλο του Πόντιου Πιλάτου μπροστά  στις νέες, θρασύτατες, διεκδικήσεις της αστικής τάξης της Τουρκίας σε κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, στην ΑΟΖ της Κύπρου.

Η πολιτική τους γεννά Φτώχεια-Πολέμους-Προσφυγιά

Άμεση συνέπεια της γενίκευσης του πολέμου θα είναι ο νέος μαζικός ξεριζωμός χιλιάδων ανθρώπων από τα σπίτια τους. Το νέο κύμα προσφύγων, για το οποίο υποκριτικά μιλάνε αυτοί που το προκαλούν. Η συμμετοχή της Ελλάδας στο νέο ιμπεριαλιστικό έγκλημα είναι κίνδυνος για τον λαό με απρόβλεπτες συνέπειες.

Δεν έχουμε να μοιράσουμε τίποτα με τους υπόλοιπους λαούς. Αντίθετα, μας ενώνει όλους η ανάγκη να αντιπαλέψουμε τον κοινό εχθρό, τους μονοπωλιακούς ομίλους, τα κέρδη τους, το σύστημά τους!

Ούτε Γη Ούτε Νερό Στους Φονιάδες Των Λαών!

  • Να κλείσουν οι βάσεις του θανάτου! η βάση της Σούδας που αποτελεί στρατηγικό κέντρο για τα σχέδια των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ,
  • Να επιστρέψουν οι Έλληνες στρατιώτες από αποστολές εκτός συνόρων,
  • Αποδέσμευση της χώρας μας απ’ το ΝΑΤΟ και την ΕΕ.

ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 17 ΑΠΡΙΛΗ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ
7μμ στο Εργατικό Κέντρο Πάτρας

ΒΡΕΤΑΝΙΑ: Για δεύτερη βδομάδα συνεχίστηκε η απεργία στα πανεπιστήμια για το συνταξιοδοτικό

kinhtopoihsh-bretania-2Με μαζική πορεία στο κέντρο του Λονδίνου και το κοινοβούλιο, παρά τη χιονόπτωση και τις χαμηλές θερμοκρασίες, ολοκληρώθηκε σήμερα Τετάρτη 28 Φλεβάρη, η δεύτερη βδομάδα των απεργιακών κινητοποιήσεων του UCU (Σωματείο για το προσωπικό σε Πανεπιστήμια και Κολέγια) ενάντια στην αναδιάρθρωση του συνταξιοδοτικού του ακαδημαϊκού -κυρίως- προσωπικού που υπάγεται στο ασφαλιστικό ταμείο USS (Universities Superannuation Scheme).

Το USS, όπως και όλα τα αντίστοιχα συνταξιοδοτικά προγράμματα στη Βρετανία, είναι ιδιωτικά ανταποδοτικά ταμεία που βασίζονται αποκλειστικά στις εισφορές εργαζομένων και εργοδοτών -το κράτος δεν συμμετέχει καθόλου, έχοντας περιορίσει τον ρόλο του στην παροχή της πενιχρής βασικής κρατικής σύνταξης, για την οποία πληρώνονται ξεχωριστές εισφορές. Το USS είναι από τα λίγα ταμεία που έδιναν μέχρι τώρα αυστηρά καθορισμένες και εγγυημένες συνταξιοδοτικές παροχές. Τα τελευταία χρόνια, η συνεχιζόμενη πολιτική χαμηλών επιτοκίων και οι μειωμένες αποδόσεις της αγοράς ομολόγων έχουν χειροτερέψει τις προβλέψεις για τα οικονομικά του Ταμείου και τη δυνατότητά του να δώσει τις εγγυημένες παροχές που έχει υποσχεθεί στα μέλη του, ανοίγοντας τη γνωστή συζήτηση περί βιωσιμότητας.

Τα παραπάνω αποκτούν ιδιαίτερη σημασία, αν προστεθεί το γεγονός ότι εγγυητής για την βιωσιμότητα του USS είναι οι εργοδότες, δηλαδή τα πανεπιστήμια – επιχειρήσεις, κάτι που δημιουργεί συνεχώς τριβές μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων για μια σειρά από λόγους. Πρώτον, τα πανεπιστήμια δεν δέχονται να αυξήσουν άλλο τις εισφορές που πληρώνουν και επιδιώκουν το αντίθετο: να τις μειώσουν για να εξοικονομήσουν χρήσιμους πόρους για επενδύσεις. Δεύτερον, οι εγγυήσεις προς το USS δυσχεραίνουν το αξιόχρεο και την οικονομική κατάσταση των πανεπιστημίων – επιχειρήσεων, δυσκολεύοντας τον οικονομικό τους προγραμματισμό.

Ταυτόχρονα, μέσα στο περιβάλλον της καπιταλιστικής αγοράς τα πανεπιστήμια του USS θέτουν ζήτημα «αθέμιτου» ανταγωνισμού σε σχέση με τα πανεπιστήμια του TPS, για το οποίο εγγυητής είναι το κράτος. Τα πανεπιστήμια – επιχειρήσεις δηλαδή κάνουν τα πάντα για να απαλλαγούν από το φορτίο του USS και το οικονομικό ρίσκο που αυτό συνεπάγεται.

Ο τρόπος που προτείνουν να αντιμετωπιστεί το έλλειμμα είναι η πλήρης μετατροπή του Ταμείου σε ατομικό ιδιωτικό – επενδυτικό λογαριασμό με μεταφορά της ευθύνης και του ρίσκου αποκλειστικά στον εργαζόμενο. Δηλαδή το Ταμείο δεν υποχρεώνεται πλέον να παρέχει συγκεκριμένη εγγυημένη σύνταξη, αλλά κάθε ασφαλισμένος θα λάβει ό,τι συγκέντρωσε στο λογαριασμό του με βάση την απόδοση που είχαν οι εισφορές του στην αγορά και τις τοποθετήσεις που διάλεξε να κάνει σε χρηματο- οικονομικά προϊόντα (ομόλογα, μετοχές, ακίνητα κ.ο.κ.). Η συγκεκριμένη εξέλιξη είναι ευθυγραμμισμένη με τη γραμμή της πλήρους διάλυσης και ιδιωτικοποίησης του Ασφαλιστικού που υλοποιείται παντού. Κατά κάποιον τρόπο μοιάζει με την «ρήτρα μηδενικού ελλείμματος» που ζητάει η ΕΕ από όλα τα ασφαλιστικά ταμεία.

Το UCU αντιδρά έντονα στην προτεινόμενη αλλαγή και εξήγγειλε 14 μέρες κυλιόμενης απεργίας, η οποία ξεκίνησε στις 22 Φλεβάρη και είναι προγραμματισμένη να συνεχιστεί μέχρι τα μέσα Μαρτίου. Ενδεικτικό των διαθέσεων των εργαζομένων είναι το γεγονός ότι η απεργία υπερψηφίστηκε με συντριπτικά ποσοστά μεταξύ 80 και 100%, αλλά νομιμοποιήθηκε μόνο σε 61 από τα 68, καθώς 7 πανεπιστήμια δεν έπιασαν το ποσοστό συμμετοχής 50% που ορίζει o τελευταίος αντισυνδικαλιστικός νόμος (Trade Union Act, 2016).

Η συμμετοχή του κόσμου στην απεργία και τις κινητοποιήσεις είναι πρωτόγνωρη για το χώρο των πανεπιστημίων, ενώ στη συζήτηση, πέρα από το καθαρά τεχνικό ζήτημα του Ταμείου και των συντάξεων, ανοίγεται αναπόφευκτα το ζήτημα της ιδιωτικοποίησης και εμπορευματοποίησης του πανεπιστημίου, το οποίο οι πιο πολλοί σε μικρό ή μεγάλο βαθμό καταλαβαίνουν και αναδεικνύουν ως την πηγή του προβλήματος. Χαρακτηριστικό είναι, επίσης, το κλίμα εγγραφής νέων μελών στο σωματείο αυτές τις μέρες προκειμένου να συμμετέχουν στην κινητοποίηση, καθώς μόνο τα μέλη των σωματείων καλύπτονται νομικά για να απεργήσουν.

Στις κινητοποιήσεις συμμετέχουν ενεργά οι δυνάμεις του ΚΚΕ και τις ΚΝΕ στη Βρετανία, οι οποίες καλούν τους συναδέλφους και τους φοιτητές να οργανώσουν την πάλη τους ενάντια στις προτεινόμενες ανατροπές και ενάντια στο πανεπιστήμιο – επιχείρηση, στην ιδιωτικοποίηση της τριτοβάθμιας Παιδείας. Να συντονίσουν την πάλη τους με τους υπόλοιπους εργαζόμενους στη χώρα και τους μελλοντικούς εργαζόμενους (φοιτητές), διεκδικώντας τις σύγχρονες παροχές που έχουμε ανάγκη, για ένα καθολικό, υποχρεωτικό και αποκλειστικά δημόσιο σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης, με ευθύνη του κράτους και των εργοδοτών και για μια πραγματικά δημόσια και δωρεάν Παιδεία για όλους.

Πηγή: www.902.gr

Για το νομοσχέδιο της κυβέρνησης σχετικά με την ίδρυση του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής

Η ανακοίνωση σε pdf 

Το νομοσχέδιο για την Ίδρυση του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής (ΠΔΑ) θα κατατεθεί στην Ολομέλεια της Βουλής για ψήφιση πολύ σύντομα, σύμφωνα με τις εξαγγελίες του Υπουργού Παιδείας. Πρόκειται ουσιαστικά για το νόμο που καθορίζει τις διαδικασίες συγχώνευσης των ΤΕΙ Αθήνας και Πειραιά και σηματοδοτεί την αποκαλούμενη «νέα χωροταξία» της Ανώτατης Εκπαίδευσης που θα συνοδευτεί με σειρά συγχωνεύσεων Α.Ε.Ι. (Πανεπιστημίων και ΤΕΙ) σε όλη την χώρα. Με στόχους, αφενός να μειωθεί ο αριθμός τους, σύμφωνα με τις μνημονιακές δεσμεύσεις της κυβέρνησης, και αφετέρου να αλλάξει δραστικά η δομή και το περιεχόμενο της ΑΕ προσαρμοζόμενο στις ανάγκες της καπιταλιστικής κερδοφορίας.

Δεν θα πρέπει να διαφύγει της προσοχής πως στο ίδιο νομοσχέδιο, στις «λοιπές διατάξεις», καθορίζονται επίσης και οι όροι λειτουργίας των λεγόμενων «Διετών Δομών Επαγγελματικής Κατεύθυνσης», που απευθύνονται σε απόφοιτους των ΕΠΑΛ, και αφορούν όλα τα ΑΕΙ της χώρας. Οι διετείς κύκλοι επαγγελματικών σπουδών αποτελούν εφαρμογή του νόμου 4009/2011 της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ για διετή προγράμματα κατάρτισης. Θα λειτουργούν υπό την ομπρέλα των ΑΕΙ, οι δε επαγγελματικές κατευθύνσεις θα καθορίζονται με βάση τις «περιφερειακές ανάγκες» και θα προκύπτουν βάση εισηγήσεων των επιμελητηρίων και συναφών θεσμών της Περιφέρειας που ανήκει το ΑΕΙ. Θα έχουν ως βασικό γνώρισμα την εκτεταμένη μαθητεία των σπουδαστών, δηλαδή την «τροφοδοσία» της αγοράς εργασίας με χιλιάδες νέους εργαζόμενους με περιορισμένα ή χωρίς εργασιακά δικαιώματα.

Η δημιουργία των νέων Πανεπιστημίων που εξυφαίνουν κυβέρνηση, ΕΕ και ΣΕΒ δεν αποσκοπεί στην ουσιαστική επιστημονική και τεχνική αναβάθμιση τους. Είναι στην πραγματικότητα συνέχεια του λεγόμενου σχεδίου «Αθηνά», που είχε φέρει η κυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ επί θητείας Αρβανιτόπουλου στο υπουργείο Παιδείας. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο νομοσχέδιο για την ίδρυση του ΠΔΑ εμφανίζονται συγχωνεύσεις τμημάτων με ετερόκλητα αντικείμενα και αδιευκρίνιστα πεδία επαγγελματικής εφαρμογής. Συγχωνεύσεις που δεν οδηγούν σε καμία αναβάθμιση σπουδών αλλά γίνονται με κριτήριο την «εξοικονόμηση» πόρων και την ευθυγράμμιση με τις επιταγές της περιφερειακής και κλαδικής καπιταλιστικής ανάπτυξης από την οποία κανένα καλό δεν πρόκειται να δουν οι εργαζόμενοι, οι σημερινοί φοιτητές και σπουδαστές.

Η σταδιακή κατάργηση του θεσμού των ΤΕΙ που επιχειρείται, αποτελεί την επιλογή της κυβέρνησης και της αστικής τάξης της χώρας, προκειμένου να προχωρήσει με ταχύτερους ρυθμούς η υλοποίηση του «Ενιαίου Χώρου Ανώτατης Εκπαίδευσης και Έρευνας» στην Ελλάδα, σύμφωνα με την προωθούμενη στρατηγική της ΕΕ. Η συγκεκριμένη κατεύθυνση αποτελεί σημαντικό κρίκο στην εναρμόνιση της χώρας με τις επιταγές του αποκαλούμενου «Ενιαίου Χώρου Ανώτατης Εκπαίδευσης» (ΕΧΑΕ), που είναι ο άξονας της Συνθήκης της Μπολόνια (1999). Ο στόχος είναι διτός, από την μια μεριά καθαρά δημοσιονομικός δηλαδή περικοπές σε χρηματοδότηση και σε προσωπικό, από την άλλη η διευκόλυνση/ ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των Ιδρυμάτων με όρους αγοράς, η εμβάθυνση της προσαρμογής τους στις επιχειρηματικές απαιτήσεις, η πλήρης αποδέσμευση του πτυχίου από το επάγγελμα, και η γενίκευση των διδάκτρων ακόμα και σε προπτυχιακό επίπεδο.

Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι η ίδρυση του ΠΔΑ ανακοινώθηκε από την αναπτυξιακή φιέστα της κυβέρνησης στην Ελευσίνα, πάνω δηλαδή στα συντρίμμια των πλημμυρών της Δυτικής Αττικής συνδέοντάς το μάλιστα με την «δίκαιη» ανάπτυξη. Μια ανάπτυξη που απαιτεί επιστημονικό προσωπικό «μιας χρήσης» με δεξιότητες άμεσης και συνήθως βραχυπρόθεσμης εφαρμογής, που θα αποδεικνύονται από διαφόρων τύπων πιστοποιητικά επαγγελματικών προσόντων (σεμινάρια κτλ), πέραν του βασικού πτυχίου. Μια ανάπτυξη που θα μπορεί να στηριχθεί σε «φτηνό και ευέλικτο» επιστημονικό προσωπικό, με τις επιχειρήσεις να έχουν την ευχέρεια να επιλέγουν μεταξύ τίτλων διαφορετικών ταχυτήτων για το ίδιο επιστημονικό αντικείμενο, όπως χαρακτηριστικά εμφανίζεται στις επιστήμες του Μηχανικού, του τομέα Τροφίμων και Διατροφής καθώς και στα επαγγέλματα Υγείας και Πρόνοιας. Μια ανάπτυξη που θα βασίζεται στις ευέλικτες εργασιακές σχέσεις χωρίς εργασιακά δικαιώματα, αντί για την αναγκαία μόνιμη και σταθερή εργασία. Μια ανάπτυξη που θα στηρίζεται στην υπερεκμετάλλευση των εργαζόμενων που πρέπει να πληρώνουν για όλα τα κοινωνικά αγαθά μεταξύ των οποίων και η Ανώτατη Εκπαίδευση και η επανακατάρτιση.

Στα πλαίσια αυτά, στο προωθούμενο νομοσχέδιο:

  • Η χρηματοδότηση του νέου Ιδρύματος αλλά και των άλλων που σχεδιάζονται παραμένει στα ίδια πολύ χαμηλά επίπεδα (στην καλύτερη περίπτωση), που έχουν οδηγήσει τα Ιδρύματα πολλές φορές στα πρόθυρα της κατάρρευσης.
  • Παραμένουν και οξύνονται οι μεγάλες ελλείψεις σε μόνιμο διδακτικό και διοικητικό προσωπικό, ενώ ταυτόχρονα υπάρχει ο σοβαρός κίνδυνος να πεταχτεί εκτός του νέου Ιδρύματος η μεγάλη πλειοψηφία του έκτακτου εκπαιδευτικού προσωπικού. Δεν υπάρχει ούτε καν νύξη για διαδικασίες ένταξης/μονιμοποίησης των έκτακτων συνεργατών Τ.Ε.Ι. που επωμίσθηκαν επί μακρά σειρά ετών το βάρος μεγάλης μερίδας της εκπαιδευτικής διαδικασίας και όπως διαφαίνεται, η πλειοψηφία τους θα μείνει στα αζήτητα από το νέο ΠΔΑ.
  • Ο εργασιακός μεσαίωνας που περιμένει τους αποφοίτους παραμένει, δεν πρόκειται να αλλάξει. Αντιθέτως με τις προβλέψεις του νομοσχεδίου διευρύνεται η κατηγοριοποίηση των αποφοίτων, αποσυνδέεται περαιτέρω το πτυχίο από το επάγγελμα.
  • Απουσιάζει κάθε μορφής αναφορά και φροντίδα για την φοιτητική μέριμνα (σίτιση, στέγαση κτλ), προσδιορίζεται όμως με σαφήνεια ο εισπρακτικός μηχανισμός των Ε.Λ.Κ.Ε.

Η πλειοψηφία της ΠΟΣΔΕΠ και κατά συνέπεια οι πολιτικές δυνάμεις στις οποίες πρόσκεινται οι παρατάξεις, αποδεχόμενη και στηρίζοντας πλήρως την επιχειρηματική λειτουργία της Ανώτατης Εκπαίδευσης, αποδέχεται ουσιαστικά τις βασικές κατευθύνσεις του νομοσχεδίου εκφράζοντας επιφυλάξεις για την «Πανεπιστημιοποίηση» στη βάση ότι γίνεται με μη ακαδημαϊκά κριτήρια και ότι είναι αποσπασματική. Ότι δεν βασίζεται στις διεθνείς εξελίξεις για τον Ενιαίο χώρο της Ανώτατης Εκπαίδευσης και Έρευνας αλλά αποτελεί βραχυπρόθεμση επιλογή της παρούσας κυβέρνησης με μικροπολιτικά κίνητρα.

Στην ΟΣΕΠ-ΤΕΙ αντίστοιχα όλες οι παρατάξεις πλήν ΔΗΠΑΚ, συμφωνούν πλήρως με τα χαρακτηριστικά του νέου Πανεπιστημίου, έχουν καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια διάλυσης των συλλογικών οργάνων και αποπροσανατολισμού των μελών ΔΕΠ. Προχωρούν σε πλήρη συνεργασία για την διενέργεια Συνεδρίου-Φιέστας, φροντίζοντας ώστε αυτό να γίνει μετά την ψήφιση του Νόμου για την Ίδρυση του ΠΔΑ!

Στον αντίποδα, η ΔΗΠΑΚ ανέδειξε ότι οι προωθούμενες αλλαγές θα πρέπει να εξετασθούν και να ερμηνευθούν με βάση την διαλεκτική σχέση οικονομίας-πολιτικής-εκπαίδευσης. Ότι δεν αφορούν αποκλειστικά το ΠΔΑ, αλλά συνολικά την προσαρμογή του συνόλου της Ανώτατης Εκπαίδευσης στη γενική κατεύθυνση της ΕΕ για τον ενιαίο χώρο Ανώτατης Εκπαίδευσης και Έρευνας που είναι η εκπαιδευτική και ερευνητική αγορά. Η προωθούμενη «νέα χωροταξία» οδηγεί στην πλήρη παράδοση του Χώρου στην επιχειρηματικότητα. Έχουν πείρα οι απόφοιτοι όλων των Ιδρυμάτων. Αποφοιτώντας έχουν να αντιμετωπίσουν την ανεργία, τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, την εργασιακή περιπλάνηση και ανασφάλεια. Αυτά δεν πρόκειται να αλλάξουν με απλή αλλαγή ετικέτας. Το πρόβλημα της υποχρηματοδότησης δεν θα λυθεί από τις ταμπέλες. Αντιθέτως, με πρόσχημα την καλύτερη διαχείριση και εξασφάλιση λειτουργικών πόρων και στο όνομα της περίφημης «αυτονομίας» των Ιδρυμάτων, η υποχρηματοδότηση θα ενταθεί, τα διδάκτρα θα γενικευτούν ακόμα και σε προπτυχιακό επίπεδο, τα Ιδρύματα θα παραδοθούν περαιτέρω στην επιχειρηματικότητα.

Συναδέλφισσες, -οι,
Η πρόοδος της Επιστήμης και της Κοινωνίας δεν χωράει σε λογικές αγοροπωλησίας της γνώσης, επιχειρηματικότητας ή προσαρμογής της στις ανάγκες της κερδοφορίας των επιχειρήσεων.

Χρειάζεται μια ενιαία πανεπιστημιακού επιπέδου Ανώτατη Εκπαίδευση, αποκλειστικά Δημόσια και Δωρεάν, που θα παρέχει υψηλού επιπέδου γνώσεις σε επιστημονικά αντικείμενα που απαιτούνται για την κάλυψη των λαϊκών αναγκών, χωρίς αντιεπιστημονικούς διαχωρισμούς μεταξύ θεωρίας και εφαρμογής. Κατά συνέπεια χρειάζονται Ιδρύματα και Σχολές που θα παρέχουν με ενιαίο πρόγραμμα σπουδών όλη την απαραίτητη γνώση σε κάθε επιστημονικό αντικείμενο ώστε το πτυχίο να είναι η μοναδική προϋπόθεση για την άσκηση του αντίστοιχου επαγγέλματος.

Σε αυτή την κατεύθυνση η ΔΗΠΑΚ αγωνίστηκε και αγωνίζεται σε συμπόρευση με το φοιτητικό και το εργατικό κίνημα μέσα και έξω από τα Ιδρύματα. Καλεί όλους τους Ακαδημαϊκούς Δασκάλους να μην προσδεθούν στο άρμα των επιχειρήσεων, αλλά να ενισχύσουν μαζικά και οργανωμένα τους αγώνες διεκδίκησης για το Πανεπιστήμιο αλλά και την Οικονομία εκείνη που θα επιτρέπει στους παραγωγούς του πλούτου, τους εργαζομένους δηλαδή, να απολαμβάνουν απρόσκοπτα όλα τα παραγόμενα από αυτούς αγαθά.

Συναδέλφισσες,-οι
Το νομοσχέδιο για τη συγχώνευση των ΤΕΙ Αθηνών και Πειραιά και την ίδρυση του ΠΔΑ αποτελεί στην πράξη το πρώτο από τα βήματα της αποκαλούμενης «νέας χωροταξίας» της Ανώτατης Εκπαίδευσης. Νέες συγχωνεύσεις θα ακολουθήσουν.

Συνεπώς, η ΔΗΠΑΚ δηλώνει την αντίθεση της στην δημιουργία Ιδρυμάτων, όπως το ΠΔΑ, με τον συγκεκριμένο στόχο και προσανατολισμό.

Το κίνημα του συνόλου των εργαζομένων και των φοιτητών στην Ανώτατη Εκπαίδευση θα πρέπει να αντιμετωπίσει τις εξελίξεις ξεπερνώντας ακαδημαϊκούς «σωβινισμούς», συντεχνιασμούς, διαμάχες και αντιπαραθέσεις στη βάση της ονοματολογίας των Ιδρυμάτων. Να εστιάσει στο κύριο, και να αντισταθεί στις κατευθύνσεις της ΕΕ για γενικευμένη κατηγοριοποίηση και υποβάθμιση, για σύνδεση της Ανώτατης Εκπαίδευσης με τους εκμεταλλευτικούς στόχους του κεφαλαίου. Να θέσει ως άμεσους στόχους διεκδίκησης:

  • Καμιά αποσύνδεση του πτυχίου από το επάγγελμα. Ένα πτυχίο ανά επιστημονικό αντικείμενο με πλήρη πρόσβαση στο επάγγελμα. Όχι στα διετή προγράμματα κατάρτισης, που θα παρέχουν τζάμπα εργατικό δυναμικό στις επιχειρήσεις και στους εφοπλιστές, μέσω πρακτικής άσκησης και μαθητείας!
  • Να μη προχωρήσουν οι συγχωνεύσεις Τμημάτων με ετερόκλητα αντικείμενα και αδιευκρίνιστα πεδία επαγγελματικής εφαρμογής.
  • Γενναία αύξηση των δαπανών για την Παιδεία, αποκλειστικά από τον κρατικό προϋπολογισμό, ώστε να καλύπτονται πλήρως οι εκπαιδευτικές και ερευνητικές ανάγκες όλων των Ιδρυμάτων.
  • Άμεσες προκηρύξεις νέων θέσεων ΔΕΠ, ΕΔΙΠ, ΕΤΕΠ που απαιτούνται για την ποιοτική διδασκαλία και έρευνα.
  • Να εξασφαλισθούν τα εργασιακά και ακαδημαϊκά δικαιώματα του συνόλου του προσωπικού σε όλα τα υπό συγχώνευση Ιδρύματα.
  • Πλήρη ανάπτυξη και γενναία αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης της φοιτητικής μέριμνας (δωρεάν σίτιση, στέγαση, συγγράμματα, κτλ) ώστε να έχουν τη δυνατότητα απρόσκοπτης ολοκλήρωσης των σπουδών τους όλοι οι φοιτητές.
  • Κατάργηση των διδάκτρων σε όλα τα μεταπτυχιακά προγράμματα. Ούτε σκέψη για δίδακτρα στις προπτυχιακές σπουδές!
  • Νέο, ενιαίο πανεπιστημιακό μισθολόγιο με άξονες α) την κατάργηση του επιδοματικού χαρακτήρα με την ταυτόχρονη ενσωμάτωση όλων των επιδομάτων στο βασικό μισθό, β) τις αναγκαίες αυξήσεις για την αξιοπρεπή διαβίωση και την επιστημονική μας ενημέρωση, γ) την Πλήρη και Αποκλειστική απασχόληση των μελών ΔΕΠ, δ) την καθιέρωση της σύνταξης στο 80% του μισθού.

Αγωνιζόμαστε, διεκδικούμε Ανώτατη Εκπαίδευση προς όφελος των Κοινωνικών Αναγκών και όχι του Κεφαλαίου.

ΔΗΠΑΚ ΑΕΙ, Γενάρης 2018

Για την κατάσταση στο Σύλλογο ΔΕΠ του Πανεπιστημίου Πατρών

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Για ακόμη μία χρονιά το ΔΣ του συλλόγου ΔΕΠ του Πανεπιστημίου Πατρών βρίσκεται σε κατάσταση εκφυλισμού. Σε μια περίοδο που οι εξελίξεις στην Ανώτατη Εκπαίδευση είναι ραγδαίες, οι δύο μεγάλες παρατάξεις «Ακαδημαϊκή Συμπαράταξη» (ΚΙΠΑΝ,ΑΡΜΕ) και «Συσπείρωση», που κατέχουν τις 7 από τις 9 θέσεις στο ΔΣ, συντηρούν αυτή την κατάσταση.

Ένα μήνα και πλέον μετά τις εκλογές του συλλόγου δεν έχει σχηματιστεί προεδρείο. Η πρόταση της ΔΗΠΑΚ για αντιπροσωπευτικό, αναλογικό και λειτουργικό προεδρείο πέφτει στο κενό με έωλα επιχειρήματα.  Οι δύο «μεγάλες» παρατάξεις την υπονομεύουν, άλλοτε θέτοντας ως προϋπόθεση την ύπαρξη κοινού πολιτικού πλαισίου για το σχηματισμό του και άλλοτε την «κάθετη» αντίθεσή τους να συνυπάρξουν τα μέλη τους στο ίδιο όργανο.

Σε μια περίοδο που ακόμη και αν δεν είχαμε σύλλογο θα έπρεπε να τον δημιουργήσουμε, αποτελεί πολιτική επιλογή αυτών των παρατάξεων οι σύλλογοι να είναι αδρανοποιημένοι, τα μέλη τους να οδηγούνται σε ατομικές λύσεις, οι διοικήσεις των ΑΕΙ και η κυβέρνηση να μην έχουν απέναντί τους τη συλλογική δράση. Η πρακτική τους το επιβεβαιώνει.

Απευθυνόμαστε τόσο στα μέλη του συλλόγου ΔΕΠ που ανέδειξαν, με τη συμμετοχή τους στις εκλογές, το ΔΣ αλλά και σε όσους συναδέλφους δεν συμμετέχουν στο σύλλογο. Η κρίση και ο εκφυλισμός στο συνδικαλιστικό κίνημα θα εντείνονται όσο οι παρατάξεις του πρώην και νυν κυβερνητικού συνδικαλισμού κυριαρχούν. Όσο οι συσχετισμοί στο σύλλογό μας δεν αλλάζουν θα έχουμε «μία από τα ίδια». Τα δικαιώματά μας, ακαδημαϊκά και εργασιακά, θα συνεχίσουν να υποβαθμίζονται.

Η ΔΗΠΑΚ θα συνεχίσει την προσπάθεια της για τη δραστηριοποίηση του συλλόγου σε αγωνιστική διεκδικητική κατεύθυνση. Καλούμε όλους και όλες να στηρίξουν αυτήν την προσπάθεια.

ΔΗΠΑΚ, 25 Ιανουαρίου 2018

ΟΧΙ στον εργασιακό μεσαίωνα. Όλοι στην απεργιακή κινητοποίηση την Παρασκευή 12 Γενάρη

Να δοθεί αγωνιστική απάντηση στα νέα αντιδραστικά μέτρα που απαιτούνται για το κλείσιμο της τρίτης αξιολόγησης.

Συμμετέχουμε όλοι στην απεργιακή κινητοποίηση την Παρασκευή 12 Γενάρη

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ φέρνει στην Βουλή νέο αντιλαϊκό πολυνομοσχέδιο για το κλείσιμο της τρίτης «αξιολόγησης», στα «προαπαιτούμενα» της οποίας, μαζί με άλλα αντιλαϊκά μέτρα, περιλαμβάνεται και η επίθεση στο απεργιακό δικαίωμα. Για μια ακόμα φορά οι μεγάλες λαϊκές ανάγκες θυσιάζονται στο βωμό των ματωμένων πλεονασμάτων, για τα οποία πανηγυρίζει με θράσος η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ προς όφελος των συμφερόντων του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου και των μεγάλων επιχειρήσεων. Ο ελληνικός λαός κυριολεκτικά μάτωσε και συνεχίζει να ματώνει κάτω απ’ το βάρος μιας αβάσταχτης φορολογίας, γιγαντιαίων ασφαλιστικών εισφορών, εκτίναξης έμμεσων φόρων,  της μείωσης μισθών και συντάξεων τις περικοπές στην Υγεία και στην Παιδεία. Οι αυξήσεις στην έμμεση φορολογία και στο ΦΠΑ, ακόμα και στα ακριτικά νησιά, οδήγησαν σε αυξήσεις της έμμεσης φορολογίας σχεδόν 1.000 ευρώ ανά οικογένεια.

Η κυβέρνηση συνεχίζει να εμπαίζει τους εργαζομένους για αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις όταν την ίδια ώρα από τα στοιχεία του συστήματος «Εργάνη» για την απασχόληση και τους μισθούς,  ο μέσος μισθός των εργαζομένων με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου το 2017 μειώθηκε κατά 3,33% σε σύγκριση με το 2016, αυξήθηκαν οι μισθωτοί που αμείβονται με μισθούς κάτω από 500 ευρώ μεικτά και εργάζονται με μερική απασχόληση και εκ περιτροπής εργασία, αυξήθηκε το ποσοστό υποαπασχόλησης στο σύνολο των μισθωτών το οποίο έχει ξεπεράσει το 30%. Την ίδια στιγμή που τα λαϊκά νοικοκυριά στενάζουν  οι δαπάνες από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, που θα μοιραστούν σε επιχειρηματικούς ομίλους, διαμορφώνονται σε 6,75 δισ., δηλαδή το 3,65% του ΑΕΠ.

Συναδέλφισσες/οι έχει συσσωρευτεί ήδη αρκετή πείρα για να βγουν κρίσιμα συμπεράσματα για την κατεύθυνση της κυβερνητικής πολιτικής, ότι η ανάκαμψη της καπιταλιστικής κερδοφορίας όχι μόνο δεν συμβαδίζει με την ανάκτηση των τεράστιων απωλειών των εργαζομένων, αλλά αντιθέτως προϋποθέτει το παραπέρα χτύπημα των εργατικών και εργασιακών δικαιωμάτων, με ταυτόχρονες περικοπές σε βασικές κοινωνικές παροχές, στην Παιδεία και στην Υγεία.

 ΟΧΙ στον εργασιακό μεσαίωνα

Στο νέο πολυνομοσχέδιο που θα έρθει στην Βουλή μαζί με τα δεκάδες αντιλαϊκά προαπαιτούμενα που αφορούν στο κλείσιμο της 3ης «αξιολόγησης» μπαίνουν νέα εμπόδια για την κήρυξη εργατικών απεργιών, θεσμοθετούνται οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί, πετσοκόβονται τα προνοιακά επιδόματα, θεσμοθετούνται παρεμβάσεις που αφορούν την προστασία των τραπεζικών ομίλων και τις λεγόμενες «εργαλειοθήκες» του ΟΟΣΑ,  διευκολύνονται οι ομαδικές απολύσεις, με άξονα τη βελτίωση του «επιχειρηματικού περιβάλλοντος».

Συναδέλφισσες/οι δεν πάει άλλο. Πρέπει να βγούμε μπροστά.  Να απαντήσουμε με αγωνιστικές πρωτοβουλίες και απεργιακή κινητοποίηση ενάντια στο αντιλαϊκό πολυνομοσχέδιο της κυβέρνησης, ενάντια σε παλιά και νέα αντεργατικά μέτρα. Να υπερασπισθούμε το δικαίωμα των εργαζομένων στην Απεργία που κατακτήθηκε με αγώνες και θυσίες της εργατικής τάξης. Να αποτρέψουμε των εργασιακό μεσαίωνα που χτίζεται με τις ευλογίες των μονοπωλιακών ομίλων, των αγορών και των κυβερνήσεων τους.

Μόνο ο αγώνας, η οργάνωση, η συμμαχία των λαϊκών στρωμάτων μπορεί να βάλει φρένο, να ανατρέψει τη σημερινή πραγματικότητα, ν΄ ανοίξει δρόμο υπέρ των εργαζομένων!

Δε θα δεχτούμε ως Πανεπιστημιακοί Δάσκαλοι να εκπαιδεύουμε τους φοιτητές μας για να γίνουν οι σύγχρονοι δούλοι του 21ου αιώνα.

Όλοι στην απεργία στις 12-1-2018.

ΔΗΠΑΚ ΑΕΙ,  8/1/2018  

Να γυρίσουμε σελίδα στο Σύλλογο ΔΕΠ. Στις εκλογές για το νέο ΔΣ του συλλόγου στηρίζουμε ΔΗΠΑΚ.

Να γυρίσουμε σελίδα στο Σύλλογο ΔΕΠ. Στις εκλογές για το νέο ΔΣ του συλλόγου στηρίζουμε ΔΗΠΑΚ.

Συναδέλφισες, συνάδελφοι,      
Για ακόμη μια χρονιά, με αφορμή τις εκλογές του συλλόγου ΔΕΠ, συζητάμε πάνω στα συντρίμμια των δικαιωμάτων μας: των μισθολογικών περικοπών, της διάλυσης των ασφαλιστικών/συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων. Την ίδια ώρα που πολλά Ιδρύματα πανηγυρίζουν για τις υψηλές βαθμολογίες από διάφορα ινστιτούτα αξιολόγησης, οι προϋπολογισμοί των Τμημάτων συνθλίβουν την έρευνα και την εκπαίδευση, η αναλογία ΔΕΠ ανά φοιτητή διαρκώς μειώνεται. Με τις ευλογίες της κυβέρνησης, οι εκπαιδευτικές άδειες του ΔΕΠ δεν χρηματοδοτούνται πλέον από τις διοικήσεις των ΑΕΙ. Η έλλειψη προσωπικού οδηγεί σε ντε φάκτο κατάργηση επιστημονικών αντικείμενων. Τα κροκοδείλια δάκρυα για το φαινόμενο του brain drain συνοδεύονται από μειώσεις στο ανώτερο ποσό υποτροφίας από ερευνητικά έργα για τους υποψήφιους διδάκτορες/ερευνητές.

Οι εξαγγελθείσες αυξήσεις της χρηματοδότησης των πανεπιστημίων και των μισθών του ΔΕΠ ανέδειξαν άλλη μια απάτη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, όπως όλοι είδαμε στους μισθούς του Ιανουαρίου. Με τα οικονομικά της εκπαίδευσης να παραμένουν παγωμένα στον κρατικό προϋπολογισμό του 2018, η κυβέρνηση αναγγέλλει την ίδρυση νέων πανεπιστημίων. Στα πλαίσια των οδηγιών του ΟΟΣΑ και της ΕΕ διαμορφώνει το χάρτη της πλήρους εμπορευματοποίησης της Ανώτατης Εκπαίδευσης. Οι «υποτροφίες» από το υπουργείο εμπορίου σε νέους επιστήμονες για δήθεν απόκτηση διδακτικής εμπειρίας, η ένταξη στο ΕΔΙΠ κατόχων διδακτορικού από τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, οι «πανεπιστημιακοί υπότροφοι» και η διδασκαλία από αφυπηρετήσαντες πανεπιστημιακούς,  καταδεικνύουν το νέο μοντέλο στελέχωσης των ΑΕΙ και τον κατακερματισμό των εργασιακών δικαιωμάτων μας.

Ενώ θεσμοθετούνται φοροαπαλλαγές και οι οικονομικές «ρυθμίσεις» για το μεγάλο κεφάλαιο, οι ταξικοί φραγμοί στην εκπαίδευση γιγαντώνονται. Χιλιάδες λαϊκές οικογένειες να αδυνατούν να στηρίξουν τις σπουδές των παιδιών τους, η φοιτητική μέριμνα υποβαθμίζεται, οι φοιτητικές εστίες να αδυνατούν να προσφέρουν τα στοιχειώδη.

 Δεν πάει άλλο.

Η πλειοψηφία της διοίκησης της ΠΟΣΔΕΠ συμμορφώνεται, αποδέχεται και στηρίζει την Κυβερνητική πολιτική  της γενικευμένης επίθεσης στη Δημόσια εκπαίδευση, στα μισθολογικά και συνταξιοδοτικά θέματα των Πανεπιστημιακών. Οι παρατάξεις ΚΙΠΑΝ-ΑΡΜΕ, οι οποίες στο σύλλογο μας εμφανίζονται, ως «Ακαδημαϊκή Συμπαράταξη» ενίσχυσαν πολιτικά και στήριξαν πρακτικά κάθε μέτρο ιδιωτικοποίησης και περιορισμού των ακαδημαϊκών και συνδικαλιστικών ελευθεριών. Ειδικά τη χρονιά που πέρασε υπονόμευσαν τη λειτουργία του ΔΣ με τη συστηματική αποχή τους από τις συνεδριάσεις του οργάνου.

Η «Συσπείρωση Πανεπιστημιακών» από την έξαρση του κυβερνητικού συνδικαλισμού κατά την πρώτη περίοδο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, πέρασε πλέον στην περίοδο του «λελογισμένου» κυβερνητικού συνδικαλισμού με ολίγη αντιπολίτευση. Αντιπολίτευση, που εκφράζεται ως φραστική αντιπαράθεση με πλευρές της κυβερνητικής πολιτικής αφήνοντας ωστόσο στο απυρόβλητο τον πυρήνα της. Καλλιεργεί συστηματικά στο κίνημα τον καιροσκοπισμό, τη λογική «και με τον χωροφύλακα και με τον αστυφύλακα».

Οι δύο αυτές παρατάξεις, έχοντας διαχρονικά την πλειοψηφία στο ΔΣ του συλλόγου μας, τον οδηγούν στην αδράνεια, την απαξίωση και την απομαζικοποίηση. Υπονόμευσαν συστηματικά ακόμη και τη στοιχειώδη λειτουργία του ΔΣ, είτε με την άρνηση συμμετοχής στο προεδρείο («Συσπείρωση»), είτε με την παραίτηση από τη θέση του προέδρου και την συστηματική απουσία από τις συνεδριάσεις του ΔΣ (ΚΙΠΑΝ).

Χρειαζόμαστε ένα αγωνιστικό, διεκδικητικό Πανεπιστημιακό Κίνημα.

Συναδέλφισες συνάδελφοι,
Είναι ανάγκη να αλλάξουμε τους πολιτικούς συσχετισμούς στους συλλόγους και την ΠΟΣΔΕΠ. Αρκετά πια με τον συντεχνιακό και κυβερνητικό συνδικαλισμό οποιασδήποτε απόχρωσης. Μας οδηγούν από απώλεια σε απώλεια.

Η κυβέρνηση δεν πρόκειται να σταματήσει από μόνη τον οικονομικό στραγγαλισμό της Δημόσιας Εκπαίδευσης και των λειτουργών της. Η επιλογή των δικαστικών «αγώνων» απέναντι στις μισθολογικές επιδρομές οδηγεί τον κλάδο από ήττα σε ήττα. Είναι επιτακτική η ανάγκη της λαϊκής αντεπίθεσης στην πολιτική που ολοκληρώνει μία-μία κάθε «βρώμικη» δουλειά, που άφησαν στη μέση οι προηγούμενες κυβερνήσεις.

Η ΔΗΠΑΚ πρωτοστάτησε όλο το προηγούμενο διάστημα σε ΔΣ και ΠΟΣΔΕΠ να αναστρέψει την αδράνεια και την ενσωμάτωση του Πανεπιστημιακού κινήματος. Υπερασπιζόμαστε τα μισθολογικά/ασφαλιστικά δικαιώματά μας, απορρίπτουμε και καταδικάζουμε τα μέτρα κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ και της «εργαλειοθήκης του ΟΟΣΑ». Ενώνουμε τις δυνάμεις με τους αγωνιζόμενους επιστήμονες, τους μισθωτούς τους αυτοαπασχολούμενους και την μικρομεσαία αγροτιά. Αρκετά πληρώσαμε! Να πληρώσει το κεφάλαιο!

Χωρίς την ενίσχυση της ΔΗΠΑΚ θα έχουμε και πάλι «μία από τα ίδια».

Στηρίζουμε τη ΔΗΠΑΚ για να έρθει ο σύλλογός μας στο προσκήνιο  διεκδικώντας μαζικά και αγωνιστικά:

  1. Κάλυψη του συνόλου των εκπαιδευτικών και ερευνητικών αναγκών αποκλειστικά από τον κρατικό προϋπολογισμό. Κάλυψη των ελλείψεων της δημόσιας εκπαίδευσης (μόνιμο εκπαιδευτικό, διοικητικό και τεχνικό προσωπικό, υλικοτεχνική υποδομή, πρόσβαση στη διεθνή βιβλιογραφία, δωρεάν παροχή βιβλίων και συγγραμμάτων, σίτιση-στέγαση για όλους, κ.ά.).
  2. Προκηρύξεις θέσεων και διορισμοί χωρίς κωλυσιεργίες μελών ΔΕΠ και διοικητικού/τεχνικού προσωπικού. Οργανικές-μόνιμες θέσεις που να καλύπτουν πλήρως τις ανάγκες των Ιδρυμάτων. Να καταργηθούν όλες οι διατάξεις που προβλέπουν ελαστικές σχέσεις εργασίας.
  3. Διαγραφή των χρεών Πανεπιστημίων και ΤΕΙ για ηλεκτρισμό, νερό, αέριο, τηλέφωνο.
  4. Όχι στο νέο μισθολόγιο. Να εφαρμοσθούν οι αποφάσεις του ΣΤΕ για επιστροφή των μέχρι τώρα περικοπών Να θεσμοθετηθεί η πλήρης και αποκλειστική απασχόληση για το σύνολο του ΔΕΠ με νέο πανεπιστημιακό μισθολόγιο με άξονες: (α) κατάργηση του επιδοματικού χαρακτήρα με ενσωμάτωση όλων των επιδομάτων στο βασικό μισθό, (β) αναγκαίες αυξήσεις για αξιοπρεπή διαβίωση και επιστημονική ενημέρωση, κλιμάκωση των μισθών με μεγαλύτερες αυξήσεις για τις κατώτερες βαθμίδες, (γ) καθιέρωση της σύνταξης στο 80% του μισθού του τελευταίου εργασιακού έτους, (δ) αξιοπρεπή, δωρεάν και χωρίς χαράτσια ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε ένα αναβαθμισμένο δημόσιο σύστημα Υγείας.
  5. Να καταργηθούν οι αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις που μετατρέπουν τα πανεπιστήμια σε επιχειρήσεις και επιτρέπουν κάθε είδους επιχειρηματική δραστηριότητα και δημιουργία εταιρειών οποιουδήποτε τύπου τόσο για ίδια τα πανεπιστήμια όσο και για μέλη ΔΕΠ.
  6. Να μην επιτρέπεται η λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων υπό μορφή κολεγίων, να καταργηθεί το «εθνικό πλαίσιο» επαγγελματικών προσόντων, να μην εφαρμο­στεί η εξίσωση των τρίχρονων σπουδών με τις τετράχρονες και πεντάχρονες των ΑΕΙ.
  7. Να παρθούν μέτρα ώστε να μην εγκαταλείψει κανένας φοιτητής τις σπουδές του για οικονομικούς λόγους. Άμεση οικονομική ενίσχυση της φοιτητικής μέριμνας και της δωρεάν διανομής συγγραμμάτων. Δωρεάν στέγαση-σίτιση για όλους όσοι σπουδάζουν μακριά από τις οικογένειές τους. ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗΣ ΔΙΔΑΚΤΡΩΝ ΣΕ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΕΠΙΠΕΔΟ. Παροχή υποτροφιών για όλους τους υποψήφιους διδάκτορες.
  8. Γενναία αύξηση των δημόσιων δαπανών με ισότιμη χρηματοδότηση της έρευνας από το ΥΠΕΠΘ, για όλες τις επιστήμες και για όλα τα μέλη ΔΕΠ. Συμβάσεις ορισμένου χρόνου για τους ερευνητές με πλήρη εργασιακά δικαιώματα και κατάργηση των συμβάσεων έργου.

ΔΗ.ΠΑ.Κ.
Πανεπιστήμιο Πατρών
Δεκέμβριος 2017