Για το πρόγραμμα «Απόκτηση Ακαδημαϊκής Διδακτικής Εμπειρίας».

Μετά από μια πενταετία του προγράμματος ΕΣΠΑ 2014-20 «Απόκτηση Ακαδημαϊκής Διδακτικής Εμπειρίας» επιβεβαιώνονται με απόλυτα οι αρχικές εκτιμήσεις πως «Πρόκειται για μια πρόταση πραγματική πρόκληση, όχι μόνο για τα «ακαδημαϊκά δεδομένα», αλλά και γενικότερα για τη νεολαία της χώρας μας που ψάχνει απεγνωσμένα για την επαγγελματική της αποκατάσταση. Μπορεί κάποιος να φανταστεί που οδηγούν το μισθό ενός απόφοιτου ΑΕΙ ή ακόμα ενός απλού εργαζόμενου στον ιδιωτικό τομέα όταν προβλέπουν τέτοιους μισθούς για τους κατόχους διδακτορικού. Πρόκειται για συνθήκες παρόμοιες των 5μηνων απασχόλησης των ανέργων, που οδηγούν στην απόλυτη εξαθλίωση, σε «απασχολούμενους» πολλών ταχυτήτων, στη διάλυση των εργασιακών σχέσεων των διδασκόντων/ερευνητών στα ΑΕΙ.».

Το πρόγραμμα αυτό είναι μέρος του μωσαϊκού των ελαστικών μορφών απασχόλησης στα ΑΕΙ που περιλαμβάνει τους «Ακαδημαϊκούς Υποτρόφους», τους «μετακλητούς» διδάκτορες, που υπηρετούν στη Μέση Εκπαίδευση, την «αξιοποίηση» των ομότιμων καθηγητών, τις βραχυχρόνιες «επώνυμες έδρες», με «επιδότηση» από τοπικούς επιχειρηματικούς ομίλους, κ.α.

Τόσο με τη φετινή προκήρυξη, όπως και με τις αντίστοιχες των προηγούμενων ετών, επιβεβαιώνεται ότι οι αυξημένες ανάγκες των Τμημάτων για μέλη ΔΕΠ καλύπτονται, όχι από θέσεις μόνιμου προσωπικού, αλλά από θέσεις προσωρινής-ανασφαλούς εργασίας περιορισμένων εργασιακών δικαιωμάτων, όπως αυτές των συμβάσεων έργου, όπου οι συμβασιούχοι συνάδελφοι αποκαλούνται όχι εργαζόμενοι αλλά «ωφελούμενοι»!

Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα το Τμήμα Μουσειολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών που το μεγαλύτερο μέρος των μαθημάτων του προγράμματος σπουδών του (34 μαθήματα) θα καλύψουν συνάδελφοι που θα προσληφθούν μέσω της πρόσκλησης για απόκτηση ακαδημαϊκής εμπειρίας.

Στη φετινή προκήρυξη ενσωματώνονται δύο νέα στοιχεία στα κριτήρια επιλογής:
Το πρώτο στοιχείο αφορά στην μοριοδότηση του ερευνητικού έργου των υποψηφίων. Σύμφωνα με τις προκηρύξεις των περισσοτέρων ΑΕΙ αυτό που αξιολογείται πλέον δεν είναι το ερευνητικό έργο των υποψηφίων αλλά τα περιοδικά ή οι εκδόσεις στις οποίες αυτό δημοσιεύεται! Η «ποιότητα» των περιοδικών βασίζεται σε κατατάξεις από οργανισμούς (π.χ. Scimago). Η μοριοδότηση της ερευνητικής εργασίας με τη λογική «κουτάκια» που προσφέρουν οι πάσης φύσεως λίστες, απαξιώνει και υποβαθμίζει την ερευνητική εργασία. Κόποι χρόνων που μπορεί να αποτυπώνονται σε ερευνητικές μονογραφίες και βιβλία, αφανίζονται σχεδόν ή υποβαθμίζονται πλήρως ή αξιολογούνται όσο μια παρουσίαση σε συνέδριο ή ένα άρθρο με χαμηλή αξιολόγηση στις λίστες.

Το πρόβλημα αφορά στο σύνολο των επιστημονικών αντικειμένων, αν και γίνεται εντονότερο σε ερευνητικά αντικείμενα βασικής έρευνας, στις ανθρωπιστικές και στις κοινωνικές επιστήμες που χαρακτηρίζονται από έντονη διαφοροποίηση θεωρητικών ρευμάτων εντός τους. Στα κυρίαρχα ρεύματα, αντικειμενικά, αντιστοιχούν περισσότερα περιοδικά, περισσότερες αναγνώσεις, περισσότερες αναφορές και άρα οι προερχόμενοι από τα ρεύματα αυτά διαθέτουν περισσότερες δημοσιεύσεις σε περιοδικά με υψηλά σκορ στις λίστες. Ακολουθώντας αυτή τη λογική της αυστηρής «ποσοτικοποίησης» της ερευνητικής δουλειάς, τελικά κρίνεται η δημοσίευση σε περιοδικό με πολλές αναφορές (άρα στα περιοδικά των κυρίαρχων ρευμάτων εντός ενός επιστημονικού πεδίου) και όχι το περιεχόμενο και η ποιότητα της ερευνητικής δουλειάς. Οι επιτροπές αξιολόγησης, δεν χρειάζεται καν να δουν το ερευνητικό έργο (ούτε το abstract δεν χρειάζεται να διαβάσουν). Με ένα γρήγορο search στις λίστες δόθηκε η λύση!!! Έτσι κρίνονται τα περιοδικά και όχι οι υποψήφιοι και το ερευνητικό τους έργο.

Υπενθυμίζουμε ότι σε μια σειρά από επιστημονικά αντικείμενα, κυρίως στις ανθρωπιστικές και κοινωνικές επιστήμες και ιδίως στη νομική επιστήμη οι ερευνητικές μονογραφίες (διεθνείς ή και ελληνικές) είναι βασικό κριτήριο ακαδημαϊκής εκλογής και εξέλιξης, και ακόμα ότι σε μια σειρά επιστημονικά αντικείμενα σημαντικές θεωρούνται και οι επιστημονικές δημοσιεύσεις σε ελληνικά ακαδημαϊκά περιοδικά.

Το δεύτερο στοιχείο έχει να κάνει με τον επιπλέον διαχωρισμό μεταξύ νέων και νεότερων ερευνητών! H “πριμοδότηση” με ένα συντελεστή 20% στην τελική μοριοδότηση όσων δεν είχαν υπογράψει σύμβαση με αυτό το καθεστώς τα προηγούμενα χρόνια παρουσιάζεται ωσάν να αποκαθιστά την υποτιθέμενη αρχική στόχευση του προγράμματος, δηλαδή να δίνει δυνατότητα απόκτησης διδακτικής εμπειρίας σε όσους νέους επιστήμονες δεν είχαν μέχρι τώρα. Πρόκειται, όμως, για υποκρισία! Εξάλλου, το γεγονός και μόνο ότι για φέτος, όπως και όλο και περισσότερο κάθε χρόνο που περνά, μεγάλο μέρος του προγράμματος σπουδών διδάσκεται από συμβασιούχους διδάσκοντες, αποδεικνύει ότι το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη διδακτικής εμπειρίας, αλλά η έλλειψη διδακτικού προσωπικού που θα υπηρετεί σε μόνιμες θέσεις, ώστε να καλύπτονται οι ανάγκες των φοιτητών και των Τμημάτων. Και αφού ούτε καν ως σκέψη δεν υπάρχει να προκηρυχθούν άμεσα οι απαιτούμενες προς τούτου θέσεις -άλλωστε, ο αποδεδειγμένος στόχος είναι να επιταθεί η αναλογία μόνιμοι/συμβασιούχοι- η απόκτηση διδακτικής εμπειρίας μένει στον αέρα και καθίσταται μόνο προσωρινή και μερική επαγγελματική διέξοδος, κι όχι προπομπός για τη διεκδίκηση μόνιμης θέσης. Ας σημειωθεί, άλλωστε, ότι η συγκεκριμένη ρήτρα δεν αποκλείει από την πριμοδότηση όσους συμβασιούχους διδάσκοντες είχαν υπογράψει σύμβαση ως 407 ή πανεπιστημιακοί υπότροφοι, δηλ. δεν αμείβονταν με πόρους από το ΕΣΠΑ, αλλά με ιδίους πόρους των ιδρυμάτων ή κρατική χρηματοδότηση.

Στη βάση των παραπάνω:

  • Καλούμε τους συναδέλφους, τους νέους επιστήμονες, να αντισταθούν με κάθε τρόπο στη συρρίκνωση των εργασιακών δικαιωμάτων και στην υποβάθμιση των ακαδημαϊκών λειτουργών και του πανεπιστημίου συνολικά.
  • Απορρίπτουμε τα σχέδια κυβέρνησης – ΕΕ για εργαζόμενους πολλών ταχυτήτων, το πρόγραμμα μαθητείας, τα 6μηνα απασχόλησης ανέργων, την εκμετάλλευση άμισθων διδακτόρων και υποψηφίων διδακτόρων.
  • Διεκδικούμε άμεσες προκηρύξεις και διορισμούς τακτικού προσωπικού ΔΕΠ, τεχνικού και διοικητικού προσωπικού στα ΑΕΙ, στο ύψος των πραγματικών αναγκών, με πλήρη απασχόληση, κανονικές εργασιακές σχέσεις, και αξιοπρεπείς αμοιβές.
  • Απαιτούμε γενναία αύξηση των δημόσιων δαπανών για την Παιδεία και την Έρευνα. Κάλυψη του συνόλου των εκπαιδευτικών/ερευνητικών αναγκών από τον κρατικό προϋπολογισμό.
  • Απορρίπτουμε την «ποσοτικοποίηση» της επιστημονικής έρευνας και την αποτίμησή της με βάση λίστες που καθορίζουν ποιες και σε ποια κατεύθυνση θα πρέπει να είναι οι επιτρεπόμενες ερευνητικές κατευθύνσεις.
  • Καλούμε τους Συλλόγους ΔΕΠ να πρωτοστατήσουν στην οργάνωση της διεκδίκησης και για τους συμβασιούχους συναδέλφους, να πάρουν πρωτοβουλίες για τη συμμετοχή και εκπροσώπησή τους, να τους δεχτούν στις γραμμές τους.

ΔΗΠΑΚ-ΑΕΙ, ΙΟΥΛΙΟΣ 2021

DHPAK-AEI-GiaToESPA_AkadEmpeiria_Jul2021

Όλοι και όλες στις απεργιακές συγκεντρώσεις της 10ης Ιουνίου. Να αποσυρθεί το νομοσχέδιο για τα εργασιακά.

Συναδέλφισες, Συνάδελφοι,  
Ο νόμος για τα εργασιακά, που εισάγει η κυβέρνηση στη βουλή προς ψήφιση, επιχειρεί νέα δραματική συρρίκνωση κατακτήσεων και δικαιωμάτων των εργαζομένων. Εισάγει αντεργατικές ρυθμίσεις που σχετίζονται με το ωράριο εργασίας, το απεργιακό δικαίωμα, τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, την απελευθέρωση των απολύσεων, τη αποδιάρθρωση των αργιών, τη γενίκευση της τηλε-εργασίας και των ελαστικών σχέσεων, το φακέλωμα και τις ηλεκτρονικές/εικονικές διαδικασίες λειτουργίας των σωματείων, τη διάλυση των όποιων αρμοδιοτήτων είχε το σώμα Επιθεώρησης Εργασίας, κ.α.

Τα μέτρα του νόμου πλήττουν το σύνολο των εργαζομένων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Η Πανελλαδική-Πανεργατική απεργία της 10ης Ιουνίου για την απόσυρση του νόμου πρέπει να αποτελέσει ορόσημο αντίστασης, να ακουστεί δυνατά και καθαρά η φωνή των εργαζομένων που απορρίπτουν το νομοσχέδιο και διεκδικούν την απόσυρσή του.

Ως ΔΗΠΑΚ, τοποθετηθήκαμε για το νομοσχέδιο από την πρώτη στιγμή. Καλέσαμε την ΠΟΣΔΕΠ να συζητήσει το θέμα και να οργανώσει την διαμαρτυρία του κλάδου μας απέναντι στις εξελίξεις που οδηγούν τους εργαζόμενους στα ΑΕΙ, και κυρίως τη νέα γενιά εργαζομένων, των φοιτητών μας, ολοταχώς στον εργασιακό μεσαίωνα. Χωρίς αποτέλεσμα. Οι ευθύνες της ΠΟΣΔΕΠ είναι ιστορικές απέναντι στον κλάδο, τους νέους επιστήμονες και ερευνητές, τους φοιτητές.

Καλούμε κάθε συνάδελφο να πάρει μέρος στις απεργιακές διαδηλώσεις της 10ης Ιουνίου. Να απαιτήσει μαζί με τους υπόλοιπους εργαζόμενους και τα σωματεία τους την απόσυρση των αντεργατικών ανατροπών στη δουλειά και τη ζωή των εργαζομένων.

ΔΗΠΑΚ ΑΕΙ, 7 Ιουνίου 2021

Για την πρόταση του Πρύτανη περί ίδρυσης «Τμήματος Εσωτερικού Ελέγχου» και «Μονάδας Ασφάλειας και Προστασίας» στον Οργανισμό του Πανεπιστημίου Πατρών

Για την πρόταση του Πρύτανη περί ίδρυσης «Τμήματος Εσωτερικού Ελέγχου» και «Μονάδας Ασφάλειας και Προστασίας» στον Οργανισμό του Πανεπιστημίου Πατρών

Συναδέλφισες, συνάδελφοι,

Στη συνεδρίαση της Συγκλήτου του Πανεπιστημίου Πατρών, της Πέμπτης 27-5-2021, μεταξύ των 50 θεμάτων της ημερήσιας διάταξης υπάρχει το 47ο θέμα με τίτλο «Πρόταση της Συγκλήτου του Πανεπιστημίου Πατρών για έγκριση του Οργανισμού Διοικητικών Υπηρεσιών του Ιδρύματος, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 7 του ν. 4485/2017».

Η πρόταση Οργανισμού Διοικητικών Υπηρεσιών του Ιδρύματος που κατατίθεται από τον Πρύτανη για έγκριση στην αυριανή σύγκλητο, μεταξύ πολλών θεμάτων που αφορούν τη διοικητική οργάνωση του ιδρύματος και την κατανομή αρμοδιοτήτων και ευθυνών περιλαμβάνει:

Α) ίδρυση Τμήματος Εσωτερικού Ελέγχου που υπάγεται απευθείας στον Πρύτανη και λειτουργεί υπό την εποπτεία του και

Β) ίδρυση Μονάδας Ασφάλειας και Προστασίας σύμφωνα με τις προβλέψεις του ν. Κεραμέως-Χρυσοχοϊδη.

Και στα δύο αυτά τμήματα αποδίδονται αρμοδιότητες, καθήκοντα και εξουσίες που δεν αφορούν απλά τη διοικητική οργάνωση αλλά έχουν να κάνουν με τον ασφυκτικό έλεγχο και την ποινικοποίηση κάθε πτυχής της ακαδημαϊκής ζωής. Στα πρότυπα επιχειρηματικών οργανισμών, συσσωρεύονται αρμοδιότητες και εξουσίες σε μονοπρόσωπα όργανα ή σε «τμήματα» που αυτονομούνται από κάθε δημοκρατικό έλεγχο.

Λόγω της σοβαρότητας του θέματος και των σημαντικότατων επιπτώσεων που θα επιφέρει η ίδρυση των παραπάνω τμημάτων στην ακαδημαϊκή λειτουργία καλούμε τον Πρύτανη και τη σύγκλητο του Πανεπιστημίου Πατρών να μην προχωρήσουν στην έγκριση του Οργανισμού με τις προαναφερόμενες προβλέψεις. Απαιτούμε να δοθεί στην Πανεπιστημιακή κοινότητα η δυνατότητα να τοποθετηθεί και να εκφράσει τις θέσεις της χωρίς αιφνιδιασμούς και τετελεσμένα.

ΔΗΠΑΚ-ΑΕΙ, 26-4-2021

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟΥ ΛΑΟΥ

http://posdep.gr/index.php?option=com_docman&Itemid=207&task=doc_download&gid=2713

Από την προηγούμενη βδομάδα γινόμαστε μάρτυρες της νέας δολοφονικής επίθεσης του κράτους του Ισραήλ κατά του λαού της Παλαιστίνης, μετρώντας μέχρι στιγμής πάνω από 200 νεκρούς στη λωρίδα της Γάζας, μεταξύ των οποίων 60 περίπου παιδιά. Οι εικόνες των συνεχών και ανελέητων βομβαρδισμών κατά αμάχων, ισοπεδώνοντας ακόμα και δημοσιογραφικές εγκαταστάσεις διεθνών ειδησεογραφικών πρακτορείων, προκαλούν την οργή και την αγανάκτηση όλων. Η κατάσταση οξύνθηκε το τελευταίο διάστημα με την ένταση της πολιτικής εκτοπισμού των Παλαιστινίων από ισραηλινούς εποίκους και τη συνεχιζόμενη προσάρτηση παλαιστινιακών εδαφών της Δυτικής Όχθης, όπως μαρτυρούν οι προσπάθειες βίαιης μαζικής έξωσης άνω των 200 οικογενειών Παλαιστινίων από τη συνοικία Σέιχ Τζαράχ της Ανατολικής Ιερουσαλήμ.

Η ΔΗΠΑΚ καταγγέλλει το νέο έγκλημα που συντελείται από τις στρατιωτικές δυνάμεις του Ισραήλ, εκφράζοντας παράλληλα την αλληλεγγύη στον αγώνα του Παλαιστινιακού λαού. Η νέα ισραηλινή επιθετικότητα, που ενθαρρύνεται από τις ΗΠΑ και την ΕΕ, προστίθεται στην κατοχή, στον αποκλεισμό και τους ισραηλινούς εποικισμούς που βιώνουν οι Παλαιστίνιοι εδώ και χρόνια. Οι ελληνικές κυβερνήσεις ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ έχουν μεγάλες ευθύνες, γιατί συστηματικά ακολούθησαν πολιτική αναβάθμισης της στρατιωτικής συνεργασίας με το Ισραήλ, δίνοντας άλλοθι στα εγκλήματα σε βάρος των Παλαιστινίων. Υπενθυμίζουμε ότι μόλις τον προηγούμενο μήνα, η ελληνική πολεμική αεροπορία σε συνεργασία με την ισραηλινή πολεμική αεροπορία και άλλες Νατοϊκές δυνάμεις, στα πλαίσια της πολυεθνικής αεροπορικής άσκησης «Ηνίοχος 2021», πραγματοποίησαν «πρόβα πολέμου» στο FIR Αθηνών, ενισχύοντας τα πολεμοκάπηλα σχέδια του Ισραήλ.

Απαιτούμε να σταματήσει τώρα το έγκλημα κατά του Παλαιστινιακού λαού! Να προχωρήσει άμεσα η αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους από την Ελλάδα, αξιοποιώντας την ομόφωνη απόφαση της Βουλής του 2015.

Καλούμε την ΠΟΣΔΕΠ και τους Συλλόγους Διδασκόντων ΔΕΠ να καταγγείλουν το νέο έγκλημα που συντελείται και να συμμετέχουν στα συλλαλητήρια ενάντια στη δολοφονική επίθεση του κράτους του Ισραήλ, μαζί με τα εργατικά σωματεία, τους φοιτητικούς συλλόγους και το αντιιμπεριαλιστικό κίνημα. Χρειάζεται ξεσηκωμός για να βροντοφωνάξουμε:

  • Να σταματήσει τώρα το έγκλημα κατά του Λαού της Παλαιστίνης.
  • Καμιά εμπλοκή της Ελλάδας στις πολεμικές επεμβάσεις – καμία διευκόλυνση από τις ΝΑΤΟικές βάσεις και τα στρατηγεία που είναι στην χώρα μας.
  • Να επιστρέψουν άμεσα οι Έλληνες στρατιώτες από αποστολές εκτός συνόρων.
  • Αλληλεγγύη και φιλία με τους λαούς της περιοχής.

ΔΗΠΑΚ ΑΕΙ, 18 Μάη 2021

Τιμούμε την Εργατική Πρωτομαγιά με απεργία και συμμετοχή στις απεργιακές εκδηλώσεις των συνδικάτων στις 6 Μάη.

Οι Πανεπιστημιακοί καθηγητές, ως εργάτες του πνεύματος, της επιστημονικής εκπαίδευσης και έρευνας, στεκόμαστε δίπλα στην εργατική τάξη της χώρας μας και όλου του κόσμου. Μας ενώνουν οι διεκδικήσεις για μόνιμη και σταθερή εργασία με δικαιώματα, για την αναβάθμιση της Παιδείας και της Υγείας που έχει ανάγκη ο λαός μας, για την απόκρουση των νέων βάρβαρων και οπισθοδρομικών μέτρων στην εργασία, την κοινωνική ασφάλιση και τη συνταξιοδότηση, που προωθεί η Κυβέρνηση.

Αγωνιζόμαστε για τα μορφωτικά δικαιώματα του λαού μας, για δωρεάν και αποκλειστικά δημόσια εκπαίδευση υψηλού επιπέδου, για την ανάπτυξη και εξέλιξη επιστημών και τεχνολογίας στην υπηρεσία των σύγχρονων λαϊκών αναγκών. Διεκδικούμε τα επιστημονικά επιτεύγματα να είναι κτήμα των λαών και όχι εμπορεύματα-ιδιοκτησία των επιχειρηματικών ομίλων.

Παραμένουμε στην πρώτη γραμμή του αγώνα για να ληφθούν όλα τα αναγκαία μέτρα για την αντιμετώπιση της επιδημίας, την ασφαλή επαναλειτουργία των Πανεπιστημίων, για ουσιαστικά μέτρα στήριξης των φοιτητών μας και της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Στεκόμαστε αποφασιστικά απέναντι στην καταστολή, την ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης, την παρουσίας των δυνάμεων καταστολής στα ΑΕΙ.

Στις 6 Μάη τιμάμε την εργατική πρωτομαγιά με απεργία. Συμμετέχουμε στις απεργιακές εκδηλώσεις μαζί με τους φοιτητές μας, τους αγωνιζόμενους υγειονομικούς, την εργατική τάξη της χώρας μας.

ΔΗΠΑΚ–ΑΕΙ, 28-Απρ.-2021

ΔΗΠΑΚ_για_1Μάη2021.pdf

Η Ιατρική δεν είναι κυβερνητική επιστήμη.

Το τελευταίο διάστημα η κυβέρνηση επιδιώκει να απεμπολήσει τις ευθύνες της για την εγκληματική διαχείριση της πανδημίας φορτώνοντας τα στην επιτροπή ειδικών. Πόσες φορές δεν ακούσαμε το περιβόητο “Οι ειδικοί εισηγούνται, εμείς υλοποιούμε”;

Με αλλεπάλληλα δημοσιεύματα των τελευταίων ημερών υπερπροβάλονται οι “διαφωνίες” κάποιων ειδικών. “Το πρόβλημα είναι η πολυφωνία” γράφουν λες και υπήρξε πολύ μεγάλη …πολυφωνία στην επιτροπή.

Η καθημερινή εικόνα των ενημερώσεων του υπουργείου υγείας έχει γεμίσει οργή όλους τους νοσοκομειακούς γιατρούς και την κοινωνία και αποδεικνύει περίτρανα του λόγου το αληθές.

Ένα χρόνο τώρα, οι περισσότερες αποφάσεις της Επιτροπής Ειδικών κλονίζουν την εμπιστοσύνη του λαού στην επιστήμη και κατ’ επέκταση στηρίζουν την κυβέρνηση και τα επιχειρηματικά συμφέροντα που αυτή εξυπηρετεί. Ενδεικτικά:

  • Ο υφυπουργός Υγείας ανακοινώνει ανερυθρίαστα ότι οι διασωληνωμένοι ασθενείς διακινούνται τάχιστα, με μέγιστο χρόνο παραμονής εκτός ΜΕΘ τις 36 ώρες. Δίπλα του, σε σιωπηλή συμφωνία, μέλος της επιτροπής ειδικών.
  • Για να καλύψουν την υποστελέχωση των νοσοκομείων αποφάσισαν ότι η καραντίνα των υγειονομικών θα είναι μειωμένη στις 7 ημέρες, γιατί πρέπει να γυρίσουν στο πόστο τους.
  • Για να στηρίξουν την κυβερνητική επιλογή ανοίγματος του τουρισμού έκαναν λάστιχο τα υγειονομικά πρωτόκολλα στα πλοία και αεροπλάνα, στα τεστ των αφίξεων. Βρίσκουν τρόπους να προστατεύσουν και πάλι τα κέρδη των μεγάλων τουριστικών ομίλων, ανακοινώνοντας ημερομηνίες έναρξης τουριστικής περιόδου με τα κρούσματα και τους νοσηλευόμενους στο ζενίθ.
  • Αλλεπάλληλες παλινωδίες στο θέμα των σχολείων: Πότε οι μαθητές δεν κολλάνε, πότε είναι κινητές βόμβες διασποράς του ιού. Για να μη λογοδοτήσει μάλιστα η υπουργός παιδείας για το τσουβάλιασμα των μαθητών ανά τάξη η επιτροπή κυκλοφόρησε και “μελέτη” που αποδείκνυε ότι στα 25αρια τμήματα η διασπορά είναι μικρότερη από ότι στα 17αρια.
  • Ποιος ξέχασε την ωμή παραδοχή της κ.Παπαευαγγέλου η οποία ανέφερε για τους ασθενείς COVID ότι «πάντα έτσι ήταν, ένα μικρό ποσοστό 20% πεθαίνει εκτός ΜΕΘ»;
  • Επί ένα χρόνο είναι κλειστά τα πανεπιστήμια δεν λένε μισή κουβέντα για την επιστροφή των φοιτητών με όλα τα μέτρα ασφαλείας. Ούτε καν των φοιτητών Ιατρικής!
  • Για να γίνει συνένοχος ο λαός στην όποια αποτυχία της κυβερνητικής διαχείρισης, κουνούσαν το δάχτυλο και έκαναν σημαία την ατομική ευθύνη.
  • Για να υπηρετήσουν το περίφημο αφήγημα «δεν μπορώ να γεννήσω λεωφορεία» συνιστούσαν μέχρι και να πηγαίνουμε στη δουλειά …με τα πόδια, για να αποφύγουμε το συνωστισμό.
  • Ποιος δεν θυμάται την τοποθέτηση καθηγήτριας λοιμωξιολογίας περί μη μετάδοσης του κορονοϊού με τη μεταλαβιά… και τη σιωπή όλων των μελών της επιτροπής;
  • Πως εξηγούν τα μέλη της επιτροπής ότι η Ελλάδα είναι από τις λίγες χώρες που σε λίγο θα έχει πετύχει ανοσία αγέλης μέσα σε διπλό λοκνταόυν;
  • Σιγή ιχθύος από τους ειδικούς για τις συνθήκες νοσηλείας στα δημόσια νοσοκομεία, για τη μετατροπή τους σε αποθήκες ψυχών, για τους διασωληνωμένους που αργοπεθαίνουν στην επί μέρες αναμονή για ένα κρεβάτι σε ΜΕΘ.
  • Δεν έχουν ούτε μία κουβέντα για την εγκληματική διαχείριση που έχει οδηγήσει το σύστημα υγείας σε σύστημα μίας νόσου, για τις κλειστές χειρουργικές αίθουσες και τον παροπλισμό ολόκληρων ιατρικών ειδικοτήτων.

Στα παραπάνω ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΚΑΜΙΑ ΠΟΛΥΦΩΝΙΑ. Η ίδια θλιβερή μονοφωνία χαρακτηρίζει και συμπυκνώνει τη στάση της επιτροπής και το διασυρμό της επιστήμης.

Όλη η χώρα παρακολουθεί μέλη της επιτροπής σε ρόλο κυβερνητικού εκπροσώπου, να σιωπούν εκκωφαντικά μπροστά στα εγκληματικά αποτελέσματα, ενίοτε να επιχειρηματολογούν σαν ένα άτυπο γραφείο τύπου υπουργείου.

Δεν περίμενε κανείς η Επιτροπή Ειδικών να συνταχθεί με τα αιτήματα των νοσοκομειακών γιατρών και της κοινωνίας για επίταξη του ιδιωτικού τομέα και ένταξη τους σε κρατικό σχεδιασμό, για προσλήψεις και ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας.

Μία μικρή περιήγηση στις ιστοσελίδες μεγάλων ιδιωτικών νοσοκομείων και διαγνωστικών κέντρων όπου τα ονόματα των περισσότερων φιγουράρουν ως επιστημονικά υπεύθυνοι ή συνεργάτες αρκεί να πείσει και τον πιο δύσπιστο.

ΔΗ.ΠΑ.Κ. Γιατρών

Για το «Στρατηγικό Σχέδιο για την Ακαδημαϊκή και Ερευνητική Ανάπτυξη του Πανεπιστημίου Πατρών»

Για το «Στρατηγικό Σχέδιο για την Ακαδημαϊκή και Ερευνητική Ανάπτυξη του Πανεπιστημίου Πατρών»

Την τελευταία δεκαετία οι κυβερνήσεις έχουν αποψιλώσει τα Ελληνικά Πανεπιστήμια, από πόρους και διδακτικό προσωπικό. Η χρηματοδότηση, ανεπαρκής και προηγούμενα, έχει πέσει στο 1/3, ενώ δεν αναπληρώνονται ούτε οι θέσεις του διδακτικού προσωπικού που συνταξιοδοτείται. Ταυτόχρονα υπάρχουν τεράστια κενά σε τεχνικό και διοικητικό προσωπικό, ενώ όλο και μικρότερο ποσοστό τους είναι μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι. Η κατάσταση αυτή έχει τεράστιες συνέπειες στην ποιότητα της διδασκαλίας και της έρευνας, στη φοιτητική πρόνοια και εν τέλει στην ίδια την ανάπτυξη των επιστημών.

  • Ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 στο πλαίσιο των χρηματοδοτήσεων από ΚΠΣ/ΕΠΕΑΕΚ η ανώτατη εκπαίδευση διευρύνεται με τη δημιουργία πολλών νέων τμημάτων κατακερματισμένων γνωστικών δεξιοτήτων, χωρίς σαφώς οριοθετημένο και διακριτό επιστημονικό αντικείμενο και χωρίς επαγγελματικές προοπτικές και δικαιώματα σε αντιστοιχία με ένα συνεκτικό επιστημονικό αντικείμενο. Η εξέλιξη αυτή επιδεινώθηκε από την πρόσφατη «πανεπιστημιοποίηση» των ΤΕΙ μέσω της οποίας ανήχθησαν σε πολλές περιπτώσεις αντικείμενα τεχνικών γνώσεων και δεξιοτήτων σε πανεπιστημιακά τμήματα. Ο κατακερματισμός επιστημονικών αντικειμένων σε γνωστικές δεξιότητες συνοδεύτηκε και από έναν αντίστοιχο χωρικό κατακερματισμό των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, στη βάση μιας λογικής εξυπηρέτησης αναγκών «περιφερειακής ανάπτυξης» σε βάρος των αναγκαίων επιστημονικών-ακαδημαϊκών «οικονομιών κλίμακας».
  • Η στάση των μέχρι τώρα διοικήσεων των ΑΕΙ είναι η υποταγή στις κυβερνητικές επιλογές και προτεραιότητες. Χαρακτηριστικό αυτής της στάσης είναι το περιεχόμενο της πρότασης της Πρυτανείας για «Στρατηγικό Σχεδιασμό» στο Πανεπιστήμιο Πατρών που αναπαράγει τις αρχές του επιχειρηματικού Πανεπιστημίου το οποίο, όχι μόνον βγάζει τα έξοδά του, αλλά έχει κερδοφόρες δραστηριότητες και λειτουργεί για λογαριασμό των συμφερόντων τοπικών και μη επιχειρήσεων. Δίνουν απλόχερα χρήμα και κόπο για να στήσουν προπτυχιακά και μεταπτυχιακά προγράμματα με δίδακτρα για ξενόγλωσσους φοιτητές, για επιχειρηματικά πάρκα, για μαγαζιά (Σχολή Οίνου και Άμπελου) μέσα στα ΑΕΙ, χωρίς καμία πρόβλεψη για προσλήψεις, αίθουσες και εργαστήρια διδασκαλίας.
  • Η εισήγηση χαρακτηρίζεται από σοβαρά ελλείμματα δημοκρατικής νομιμοποίησης της διαδικασίας που ακολουθήθηκε για τη σύνταξη της πρότασης, που περιλαμβάνουν τον αποκλεισμό των συλλογικών οργάνων ΔΕΠ, και φοιτητών από τη διαδικασία διαμόρφωσης.
  • Η πρόταση «Στρατηγικού Σχεδιασμού» επιχειρεί μία διευθέτηση σε υπαρκτά προβλήματα ακαδημαϊκότητας και βιωσιμότητας Τμημάτων του Πανεπιστημίου που σχετίζονται με την έλλειψη προσωπικού, υποδομών, και τους περιορισμούς στις δυνατότητες συνεργιών μεταξύ τμημάτων της ίδιας σχολής όταν αυτά βρίσκονται σε διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές. Ωστόσο, το αγοραίο πνεύμα που χαρακτηρίζει το σχέδιο, δεν μπορεί να αποκρύψει ούτε να υπερβεί τα υπαρκτά αδιέξοδα, που ανάγονται στον τύπο και τη στόχευση της διεύρυνσης της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης των τελευταίων δεκαετιών, που μεγεθύνθηκε και στο Πανεπιστήμιο Πατρών μετά την ενσωμάτωση του ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδας σε αυτό.
  • Στο πλαίσιο αυτό, παρουσιάζονται ορισμένες γενικά παραδεκτές κατευθύνσεις για τη δημιουργία Γεωπονικής Σχολής, ωστόσο, ο εγκλωβισμός στα επιχειρηματικά πρότυπα ανάπτυξης και η αποδοχή ότι οι δυνάμεις («νόμος») της «προσφοράς και ζήτησης» καθορίζουν τις προτεραιότητες στον ακαδημαϊκό σχεδιασμό δεν επιτρέπουν να δοθούν οι ακαδημαϊκά και επιστημονικά σωστές λύσεις στα προβλήματα που αναγνωρίζονται. Έτσι, εμφανίζονται σοβαρότατα ελλείμματα επιμέρους τεκμηριώσεων, βασισμένων σε επιστημονικά ακαδημαϊκά δεδομένα και μελέτες επί των γνωστικών αντικειμένων. Για παράδειγμα, δεν είναι τεκμηριωμένη η συγκεκριμένη επιλογή συγχώνευσης του τμήματος Διοίκησης Αγροτικών Προϊόντων και Τροφίμων με το Τμήμα Επιστήμης και Τεχνολογίας Τροφίμων στο υπό ίδρυση Τμήμα Επιστήμης της Διατροφής και Τεχνολογίας Τροφίμων.
  • Η πρόταση του σχεδίου για την «Απορρόφηση του Τμήματος Μηχανικών Περιβάλλοντος της Πολυτεχνικής Σχολής με έδρα το Αγρίνιο από καινούργιο τμήμα της Σχολής Γεωπονίας(!) με αντικείμενο το περιβάλλον και την αειφορική γεωργία» είναι πολλαπλά προβληματική καθώς, πέραν του ότι αγνοήθηκαν οι θέσεις της ΓΣ του, απουσιάζει πλήρως η οριοθέτηση του γνωστικού αντικειμένου του υπό δημιουργία τμήματος με τα λοιπά υπάρχοντα τμήματα της Γεωπονικής Σχολής. Αναπαράγεται ο κατακερματισμός της γνώσης και της ανυπαρξίας επαγγελματικών προοπτικών και δικαιωμάτων των αποφοίτων.
  • Τέλος, επισημαίνουμε ότι η απόπειρα τεκμηρίωσης των επιχειρούμενων αλλαγών στη βάση των επιδόσεων των νεοεισερχομένων φοιτητών στα Τμήματα είναι πολλαπλά προβληματική. Η εργαλειοποίηση της «βάσης εισαγωγής» ως κριτήριο για την ανάπτυξη, διατήρηση ή κατάργηση ενός επιστημονικού αντικειμένου είναι αντιεπιστημονική και παραπέμπει στην υποταγή στο «νόμο» της «προσφοράς-ζήτησης».

Ως ΔΗΠΑΚ θεωρούμε ότι το σχέδιο που έχει κατατεθεί αποδέχεται και βασίζεται σε πολιτικές ανάπτυξης της Ανώτατης Εκπαίδευσης με βάση της γενικές «αρχές» και κατευθύνσεις της ΕΕ και του ΟΟΣΑ που έχουν υιοθετηθεί από τις Ελληνικές κυβερνήσεις. Κυριαρχείται από τη λογική ότι, εφόσον δεν υπάρχουν διδάσκοντες και μόνιμο προσωπικό για να διδάξει τα απαραίτητα μαθήματα για κάθε επιστημονικό αντικείμενο, ας γίνουν συρραφές αντικειμένων, ας συγχωνευθούν Τμήματα, ας μετακομίσουν έδρες για να αξιοποιηθεί το υπάρχον ελλιπέστατο διδακτικό προσωπικό να …μπαλώσει όλες τις τρύπες. Παραγνωρίζει παράλληλα και δεν τολμά να «αναμετρηθεί» με τις καταστροφικές συνέπειες και τα αδιέξοδα στα οποία οδήγησαν και οδηγούν αυτές ακριβώς οι πολιτικές:

  • Οι «στρατηγικοί σχεδιασμοί» στη βάση του ανταγωνισμού μεταξύ των ΑΕΙ της χώρας θα βαθύνουν την κατηγοριοποίηση των Ιδρυμάτων και εντέλει την παραμονή στη χώρα μας 3-4 ιδρυμάτων «υψηλών επιδόσεων» περιτριγυρισμένων από περιφερικά ιδρύματα που θα διεκδικούν την επιβίωσή τους από τοπικούς δημόσιους και ιδιωτικούς πόρους.
  • Οι ταξικοί φραγμοί στην Ανώτατη Εκπαίδευση θα ενισχυθούν τόσο μέσα από την επιβολή διδάκτρων στις σπουδές όσο και μέσα και από την προωθούμενη «βάση εισαγωγής» με αποτέλεσμα την ένταση των κοινωνικών ανισοτήτων.
  • Η ανάπτυξη των επιστημών με βάση τις ανάγκες της αγοράς και της καπιταλιστικής κερδοφορίας θα οδηγήσει σε υποβάθμιση ή και εξαφάνιση επιστημονικών αντικειμένων που δεν «συνεισφέρουν» στις ανάγκες των αγορών.
  • Σε ένα Πανεπιστήμιο του οποίου η ανάπτυξη εξαρτάται από την αγορά και λειτουργεί με επιχειρηματικά κριτήρια, θα επιταχυνθεί η απαξίωση και συρρίκνωση των μισθολογικών, ασφαλιστικών, συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων του προσωπικού, στην κατεύθυνση της ευελιξίας και της προσαρμοστικότητας.

Στη φάση που βρισκόμαστε το «στρατηγικό σχέδιο» που έχουμε ανάγκη και στο οποίο θα πρέπει να τοποθετηθεί η Σύγκλητος του Πανεπιστημίου είναι η διεκδίκηση για:

  • Αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν ανώτατη εκπαίδευση σε όλα τα επίπεδα σπουδών χωρίς κατηγοριοποιήσεις μεταξύ των ιδρυμάτων. Ένα πανεπιστημιακό τμήμα ανά σαφώς οριοθετημένο γνωστικό αντικείμενο και με σαφώς προσδιορισμένες επαγγελματικές προοπτικές και δικαιώματα για τους αποφοίτους.
  • Πόρους, νέο προσωπικό και υποδομές για την αναβάθμιση του επιπέδου των σπουδών και της Έρευνας στο Πανεπιστήμιο και το κάθε Τμήμα.
  • Πανεπιστημιακούς καθηγητές πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης, τεχνικό και διοικητικό προσωπικό με σταθερές σχέσεις εργασίας.
  • Ενίσχυση της φοιτητικής μέριμνας, ειδικά μέτρα για τη στήριξη των λαϊκών οικογενειών που σπουδάζουν τα παιδιά τους.
  • Να επαναλειτουργήσει το Πανεπιστήμιο άμεσα με εξασφαλισμένους όλους τους υγειονομικούς όρους, ώστε, μεταξύ άλλων, να συνεδριάσουν τα συλλογικά όργανα και να μπορέσουν να πάρουν θέση απέναντι στη νέα επίθεση στα μορφωτικά τους δικαιώματα.

Καλούμε τους διδάσκοντες, τους φοιτητές, τους εργαζόμενους του Πανεπιστημίου να μη συναινέσουν σε αλλαγές, που θα βάλουν νέα εμπόδια και φραγμούς στις ζωές τους, τις σπουδές τους, το μέλλον τους. Οι φοιτητές δεν είναι πειραματόζωα, ούτε πελάτες στα Ιδρύματα και στα τοπικά μαγαζιά. Είναι νέοι που θέλουν να σπουδάσουν ολοκληρωμένα την επιστήμη τους, να αποκτήσουν εφόδια και άμεση και πλήρη πρόσβαση στο αντίστοιχο επάγγελμα.

Απέναντι στις αναδιαρθρώσεις της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης με γνώμονα την «προσαρμογή» της στις ανάγκες της αγοράς, το πανεπιστημιακό κίνημα οφείλει να προβάλλει ένα «Στρατηγικό Σχέδιο» που αφορά τη συλλογική διεκδίκηση για ανάπτυξη και εξέλιξη των επιστημών και της εκπαίδευσης με κριτήριο σπουδές υψηλού επιπέδου, χωρίς κοινωνικούς αποκλεισμούς για την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών.

ΔΗΠΑΚ-ΑΕΙ, Πανεπιστήμιο Πατρών, 19-Μαρτίου-2021

ΔΗΠΑΚ_ΓιαΤοΣτρατηγικοΣχεδιο_ΠανΠατρών_20Μαρ20 21a.pdf

Τα ΜΑΤ στρατοπέδευσαν στο ΑΠΘ. Αίσχος!

Για τη νέα νυχτερινή επέμβαση των δυνάμεων καταστολής στο ΑΠΘ στις 8/3.

Καταγγέλλουμε τη νέα νυχτερινή επέμβαση των αστυνομικών δυνάμεων στο ΑΠΘ. Οι κρατικές δυνάμεις καταστολής δεν έχουν καμιά δουλεία ούτε στο ΑΠΘ ούτε και σε κανένα πανεπιστήμιο. Να αποσυρθούν αμέσως. Η διοίκηση του Πανεπιστημίου θα έχει πλέον ιστορικές ευθύνες αν δεν καταγγείλει τώρα την παρουσία τους και δεν απαιτήσει την άμεση αποχώρηση. Καλούμε κάθε συνάδελφο και τους συλλόγους ΔΕΠ σε επαγρύπνηση και ετοιμότητα.

ΔΗΠΑΚ-ΑΕΙ, 8 Μαρτίου 2021

Για την απαράδεκτη απόφαση της Συνόδου των Πρυτάνεων

Καμία ανοχή στη συκοφάντηση και στοχοποίηση των αγώνων των φοιτητών, των μελών ΔΕΠ και των εργαζομένων στα πανεπιστήμια

Η πρόσφατη ανακοίνωση της Συνόδου των Πρυτάνεων είναι απαράδεκτη και πρέπει να προβληματίσει για τους στόχους της. Με την ανακοίνωση αυτή θέτουν τη Σύνοδο απέναντι στους αγώνες και τις διεκδικήσεις φοιτητών, των μελών ΔΕΠ και των άλλων εργαζομένων που διεκδικούν πανεπιστήμια ανοιχτά και ασφαλή για σπουδές και έρευνα, για τις σύγχρονες ανάγκες σε μόρφωση, δουλειά και ζωή.

Η Σύνοδος προσχηματικά “καταγγέλλει την στοχοποίηση και τις επιθέσεις κατά των εκλεγμένων θεσμικών οργάνων διοίκησης των Α.Ε.Ι. για επιλογές που αφορούν στην άσκηση των καθηκόντων τους”. Παίζουν το επικοινωνιακό παιχνίδι της κυβέρνησης. Αναζητούν εκ των προτέρων άλλοθι για τις αντιδράσεις που θα συναντήσουν οι προσπάθειες εφαρμογής του νόμου-εκτρώματος Χρυσοχοϊδη-Κεραμέως που έχει ήδη καταδικαστεί στην πράξη από την αποφασιστική στάση και τις μαζικές κινητοποιήσεις και παρεμβάσεις των φοιτητικών Συλλόγων, των Συλλόγων ΔΕΠ, των σωματείων των εργαζομένων στα πανεπιστήμια.

Μιλάνε για “τεχνητή πόλωση” που αποβαίνει σε βάρος “κάθε προσπάθειας διασφάλισης της εκπαιδευτικής και ερευνητικής δραστηριότητας”. Πρόκειται για υποκρισία, καθώς με τη στάση και τις πράξεις τους οι πρυτάνεις αντιστρατεύονται την σχεδόν ομόθυμη απαίτηση από όλους τους φορείς των εργαζομένων και των φοιτητών, να ανοίξουν τα πανεπιστήμια και να επιστρέψουν ξανά στους φυσικούς τους χώρους, τα αμφιθέατρα, τις αίθουσες διδασκαλίας και τα εργαστήρια.

Μιλάνε για συρρίκνωση του δημόσιου πανεπιστημίου αυτοί που δε σταματούν να εγκρίνουν δίδακτρα, επιχειρηματικές δράσεις και συμπράξεις, καθιστώντας τα πανεπιστήμια εταιρείες εμπορίας εκπαιδευτικών, ερευνητικών και άλλων υπηρεσιών και προϊόντων, υλοποιώντας και προωθώντας την εφαρμογή όσων έχουν ψηφίσει οι κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων στην κατεύθυνση αυτή.

Επιτίθενται στην κατάληψη ως μέσο διεκδίκησης και μορφή συλλογικής πάλης και λένε ότι “δυσχεραίνει τη λειτουργία των ΑΕΙ” αυτοί που συμπράττουν με την κυβέρνηση για να παραμένουν τα πανεπιστήμια κλειστά για τους φοιτητές εδώ κι ένα χρόνο και προσπαθούν να κρύψουν την ενοχή τους πίσω από άνευρες εκκλήσεις προς το Υπουργείο, όταν έχουν ήδη δρομολογηθεί οι εξελίξεις και για το εαρινό εξάμηνο.

Η απαράδεκτη ανακοίνωση της Συνόδου των Πρυτάνεων πρέπει να συναντήσει την αποδοκιμασία όλων. Φοιτητών, εργαζομένων και των μελών ΔΕΠ που σέβονται τη δουλειά τους, την επιστήμη τους και το λειτούργημά τους. Αποδοκιμασία που μπορεί και πρέπει να βρει την έκφρασή της στην ενίσχυση της οργανωμένης, συλλογικής, αγωνιστικής διεκδίκησης για την πλήρη και άμεση επαναφορά των σχολών σε κανονική λειτουργία με όλες τα αναγκαία μέτρα και τις απαιτούμενες μέριμνες για την προστασία της υγείας φοιτητών και εργαζομένων. Για τη μη εφαρμογή στην πράξη του νόμου Κεραμέως-Χρυσοχοϊδη. Για την ανάσχεση του «νέου γύρου» επίθεσης στα μορφωτικά, εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα, των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων και το νέο γύρο αναδιάρθρωσης του ακαδημαϊκού χάρτη με τα επικείμενα νομοθετήματα της κυβέρνησης. Για τη διεκδίκηση των σύγχρονων αναγκών σε μόρφωση, δουλειά, ζωή.

ΔΗΠΑΚ-ΑΕΙ, 5 Μαρτίου 2021

ΔΗΠΑΚ-ΑΕΙ Για την ανακοίνωση της ΣυνόδουΠρυτά νεων 3Μαρ2021.pdf